-->

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Τα μυστικά του πράσινου σαπουνιού

Αγνό και μυρωδάτο, το πράσινο σαπούνι είναι συνώνυμο με την απαλή περιποίηση
και την αστραφτερη καθαριότητα…
Μάθετε μυστικά για τη χρήση και την παρασκευή του.
[arrow_list]
  • Πλύσιμο μωρουδιακών στο χέρι ή στο πλυντήριο, με το ειδικό τρίμμα.
  • Σφουγγάρισμα Θα πρέπει πρώτα να διαλύσεις 2-3 κουταλιές της σούπας τρίμμα σε μισό κουβά νερό.
  • Τζάμια «αόρατα» Πλύνε τα ειδικά πανάκια με πράσινο σαπούνι, ξέβγαλε τα καλά και καθάρισε με αυτά τα τζάμια, χωρίς να χρησιμοποιήσεις απορρυπαντικό, παρά μόνο νερό.
  • Ξάσπρισμα ασπρόρουχων Βούτηξε τις θαμπές, γκριζαρισμένες από το καυσαέριο και τον καπνό του τσιγάρου λευκές ή ανοιχτόχρωμες κουρτίνες μέσα στην μπανιέρα, πλύνε τες με άφθονο πράσινο σαπούνι και μετά βάλε τες στο πλυντήριο: Θα εκπλαγείς βλέποντάς τες να ξαναβρίσκουν τη λευκότητα και τη λάμψη τους.
  • Καθαριότητα μπάνιου και κουζίνας Ανάμειξε άφθονη σαπουνάδα από πράσινο σαπούνι με λευκό ξίδι και καθάρισε είδη υγιεινής, νεροχύτες, αλλά και το εσωτερικό του ψυγείου.
  • Προσωπική υγιεινή Εκτός από μπάνιο και λούσιμο, οι αντισηπτικές ιδιότητές του το κάνουν ιδανικό και για ξύρισμα με πινέλο. Το πράσινο σαπούνι αφήνει το δέρμα απαλό, χωρίς ερεθισμούς και κοκκινίλες.
  • Φυσικό φυτοφάρμακο 3 κουταλιές σούπας τρίμμα σε νερό φτιάχνουν ένα διάλυμα, το οποίο, με δυο-τρεις ψεκασμούς ανά πέντε ημέρες, διώχνει τη μελίγκρα από τη λεμονιά του κήπου σας και κάνει την άρρωστη δάφνη στο μπαλκόνι να συνέλθει θεαματικά. Υγιής και καταπράσινος κήπος: άλλος ένας συνειρμός για το χρώμα του σαπουνιού της παιδικής μας ηλικίας.[/arrow_list]

Παρακάτω θα εξηγήσω πως φτιάχνουμε σαπούνι με την κρύα μέθοδο και καυστική σόδα, ΟΧΙ καυστική ποτάσα. Σαν κύριο συστατικό θα χρησιμοποιήσουμε λάδι ελιάς. Είτε τηγανέλαιο (να έχετε τηγανίσει το πολύ μια φορά), είτε λάδι που σας έμεινε από προηγούμενες χρονιές ή δεν ήταν καλό. Δεν το έχω δοκιμάσει με μούργα, οπότε δεν ξέρω πως γίνεται ή αν ακόμα μπορεί να γίνει με την κρύα μέθοδο. Απ όσο έχω ακούσει, για την μούργα χρησιμοποιούν την θερμή μέθοδο. Η συνταγή είναι απλή και την έχω δοκιμάσει. Ο λόγος που περιγράφω την διαδικασία παραγωγής σαπουνιού, είναι για ανακύκλωση του λαδιού, το οποίο δεν κάνει να πετιέται στα σκουπίδια και για λόγους οικονομίας. Δεν είναι ανάγκη να αγοράζεται κρεμοσάπουνα για τα χέρια και να ξοδεύετε ένα σωρό λεφτά, την στιγμή που έχετε ήδη τα υλικά στο σπίτι σας και κάθονται.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Πριν ξεκινήσετε, θα πρέπει να πάρετε κάποια αναγκαία μέτρα προστασίας. Η καυστική σόδα αν πέσει στο δέρμα σας, θα προκαλέσει χημικό έγκαυμα. Γι αυτό φορέστε γάντια και να είστε ντυμένοι, σε όλο το σώμα. Μην φορέσετε το κοντομάνικο και πάτε να φτιάξετε σαπούνι. Μπορεί να μην την πατήσετε την πρώτη, δεύτερη φορά, αλλά κάποια στιγμή μπορεί να γίνει το κακό. Μην ρισκάρετε άσκοπα. Προστατέψτε τα μάτια σας με γυαλιά, οι αναθυμιάσεις από την καυστική σόδα, αν σας πάρουν στο πρόσωπο και τις εισπνεύσετε είναι επικίνδυνες. Κάντε την διαδικασία σε εξωτερικό περιβάλλον, μια ωραία ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα, μακριά από παιδιά και κατοικίδια. Προσέξτε ο αέρας, να μην φέρνει τις αναθυμιάσεις προς το μέρος σας, αλλά μακριά σας.

Υλικά

• Ελαιόλαδο
• Καυστική σόδα (πωλείται στα σιδηροπωλεία με το κιλό)
• Νερό
• Κουτάλα ή σπάτουλα για ανακάτεμα (Ξύλινη ή πλαστική), προαιρετικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μίξερ χειρός.

• Ένα δοχείο για να διαλύσουμε την καυστική σόδα στο νερό – ΤΟ ΔΟΧΕΙΟ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΕ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ, ΟΤΑΝ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΥΣΤ.ΣΟΔΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙ ΠΟΛΥ. Καλύτερα να είναι πλαστικό και όχι γυάλινο η μεταλλικό.

• Ένα δοχείο για να αναμείξουμε το λάδι με την καυστική σόδα
Τα δοχεία και την κουτάλα/μίξερ, μην τα ξαναχρησιμοποιήσετε για να μαγειρέψετε. Πλύνετε τα και βάλτε τα σε ένα σημείο που δεν θα τα πάρει κανείς άλλος πχ για να μαγειρέψει. Κρατήστε τα, ώστε κάθε φορά που φτιάχνεται σαπούνι να χρησιμοποιείται τα ίδια.

Η συνταγή


Για ένα λίτρο λάδι, χρειαζόμαστε κανονικά 135gr καυστική σόδα. Το νούμερο αυτό δεν είναι τυχαίο. Αν πάτε σε αυτήν την ιστοσελίδα, έχει τις τιμές που χρειάζεται ένα gr ελαίου για να μετατραπεί σε σαπούνι, με καυστική σόδα. Αν δείτε στην γραμμή που αναφέρει το ελαιόλαδο, είναι 0.135. Άρα για ένα κιλό (1000gr) χρειαζόμαστε 1000gr * 0.135 = 135gr

Ρίχνουμε πρώτα την καυστική σόδα στο νερό και όχι το αντίθετο!!! Aν ρίξετε το νερό στην καυστ.σόδα θα προκαλέσει έκρηξη/εκτόξευση του διαλύματος!!!

Ρίχνουμε σιγά-σιγά την καυστική σόδα στο νερό και ανακατεύουμε με την κουτάλα μας, με αργές κινήσεις, για να μην πιτσιλίσει το υγρό πάνω μας. Όσο ρίχνετε την σόδα, θα διαπιστώσετε ότι η θερμοκρασία του υγρού, ανεβαίνει. Είναι φυσιολογικό. Αφού ρίξετε όλοι την σόδα και διαλύθηκε στο νερό, αφήστε το διάλυμα να έρθει στην θερμοκρασία χώρου. Αν βιάζεστε, πάρτε ένα μεγαλύτερο δοχείο από αυτό που έχετε το διάλυμα της καυστικής σόδας, ρίξτε λίγο κρύο νερό, και τοποθετήστε το δοχείο του διαλύματος, μέσα στο κρύο νερό, για να παγώσει γρηγορότερα.

Όση ώρα η καυστική σόδα, κρυώνει εσείς “καθαρίστε” το λάδι που θα χρησιμοποιήσετε. Σουρώστε το, μέσα από ένα ύφασμα, ώστε να απομακρυνθούν τυχόν σκουπιδάκια.

Για να αναμίξουμε το λάδι με την καυστική σόδα, αυτά τα δύο πρέπει να βρίσκονται στην ίδια θερμοκρασία, περίπου 28 με 40 βαθμούς. Αν τα έχετε αφήσει και τα δύο, για αρκετή ώρα στον ίδιο χώρο και έχουν πιάσει την θερμοκρασία του χώρου και ξέρετε ότι η θερμοκρασία του χώρου/περιβάλλοντος είναι παραπάνω από 28 βαθμούς, τότε δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι άλλο. Γιαυτό παραπάνω, ανέφερα, να το φτιάξετε μια ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα, καθώς το καλοκαίρι, έχουμε σίγουρα θερμοκρασίες πάνω από 28 βαθμούς.

Αφού τα υγρά, έχουν την ίδια θερμοκρασία, ρίχνουμε μέσα στο λάδι το διάλυμα της καυστικής σόδας και αρχίζουμε το ανακάτεμα. Αν χρησιμοποιήσετε μια απλή κουτάλα, τότε θα σας πάρει αρκετή ώρα, μπορεί και πάνω από μια ώρα. Αν χρησιμοποιήσετε κάποιο μίξερ χειρός θα γίνει πολύ πιο γρήγορα, αλλά θα πρέπει να προσέξετε και πάλι να μην πιτσιλιστείτε, γιατί το μείγμα λαδιού και καυστικής σόδας, είναι ακόμα, καυστικό! Ανακατεύετε συνέχεια, μέχρι το μείγμα να γίνει άσπρο και να πάρει μια υφή όπως περίπου μια κάπως νερουλή παιδική φρουτόκρεμα. Θα πρέπει, όπως ανακατεύετε με την κουτάλα, πίσω από την κουτάλα να μένει ένα μικρό αυλάκι που κλείνει σιγά-σιγά. Αυτό είναι το λεγόμενο “ίχνος”. Όταν δείτε αυτό το ίχνος, το μείγμα είναι έτοιμο.

Σε αυτή την φάση, μπορείτε να ρίξετε μέσα, αρωματικά και αιθέρια έλαια, σε μικρές ποσότητες.

Αφού το μείγμα είναι έτοιμο, μπορούμε να το ρίξουμε στα καλούπια μας. Σαν καλούπια, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ότι θέλετε. Πλαστικά κεσεδάκια, παλιά συρτάρια, καφάσια κτλ. Απλώς βάλτε τους ένα φύλλο λαδόκολλας (τα αντικολλητικά φύλλα για τα ταψιά) μέσα, και για να μην έχετε διαρροές και για να το ξεκολλήσετε πιο εύκολα. Αφού ρίξετε το μείγμα μέσα στα καλούπια, την επόμενη μέρα, βγάλτε το και είτε κόψτε το σε μικρότερα κομμάτια είτε απλώς χαράξτε το, ώστε να κοπεί αργότερα πιο εύκολα.

Το σαπούνι σας, θα πρέπει να παραμείνει για τουλάχιστον ένα με δύο μήνες σε δροσερό και σκιερό μέρος για να ξεραθεί. Ακόμα είναι νωρίς για να το χρησιμοποιήσετε, γιατί μέσα του έχει ακόμα την καυστική σόδα και θα ερεθίσει το δέρμα σας. Με τον καιρό, η καυστική σόδα θα “εξατμιστεί” και πλέον το σαπούνι σας θα είναι έτοιμο.
 
Σημείωση:  Η εκτέλεση της συνταγής χρειάζεται προσοχή και θα πρέπει να πάρετε όλα τα μέτρα ασφαλείας. Αλλιώς προτιμήστε σαπούνι της αγοράς
Εναλλακτικά μπορείτε να δείτε τον τρόπο παρασκευής ζωντανά στο www.ftiaxno.gr
 

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Γιατί αξίζει να τρώτε ηλιόσπορους κάθε μέρα

Οι ηλιόσποροι είναι ένα εξαιρετικό σνακ που μπορούμε να καταναλώσουμε οπουδήποτε. Παρά το μικρό τους μέγεθος, οι ηλιόσποροι αποτελούν μια συμπυκνωμένη πηγή βιταμινών, μετάλλων και αιθέριων ελαίων. Δεν είναι μόνο ένα εξαιρετικό σνακ, αλλά προσφέρουν πολλά και σημαντικά οφέλη στην υγεία.

1. Οι ηλιόσποροι ενισχύουν την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος

Οι ηλιόσποροι περιέχουν 2 θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος: βιταμίνη Ε και φυλλικό οξύ. Ποσότητα ίση με ¼ του φλιτζανιού περιέχει πάνω από το 60% της ημερήσιας ανάγκης σε βιταμίνη Ε. Αυτή η σημαντική βιταμίνη διαθέτει αντιοξειδωτική δράση, ενώ τα ισορροπημένα επίπεδα βιταμίνης Ε συμβάλλουν στον μειωμένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από καρδιαγγειακές παθήσεις. Η βιταμίνη Ε βοηθά στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών και προστατεύει τον εγκέφαλο και τις κυτταρικές μεμβράνες από την ερυθρότητα και το οίδημα. Χωρίς αμφιβολία, η βιταμίνη Ε μας προστατεύει από περισσότερους από έναν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία.
Επιπλέον, το φυλλικό οξύ έχει αποδειχτεί ότι ενισχύει την καρδιαγγειακή υγεία από τη στιγμή της γέννησης μέχρι το γήρας. Μεταβολίζει την ομοκυστεΐνη, έναν δείκτη καρδιαγγειακών προβλημάτων, σε μεθειονίνη, ένα απαραίτητο αμινοξύ. Το φυλλικό οξύ και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα υπάρχουν φυσικά στους ηλιόσπορους και συνδέονται με την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος.

2. Οι φυτοστερόλες συμβάλλουν στη διατήρηση υγιών επιπέδων χοληστερίνης

Οι ηλιόσποροι περιέχουν υψηλό ποσοστό φυτοστερολών, οι οποίες έχουν φυσικές ιδιότητες παρόμοιες με τη χοληστερίνη. Αρκετές φορές, οι έρευνες τις έχουν συνδέσει με τη διατήρηση υγιών επιπέδων χοληστερίνης.

3. Οι ηλιόσποροι αποτελούν πλούσια πηγή μαγνησίου

Η ανεπάρκεια μαγνησίου μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα υγείας που επηρεάζουν το καρδιαγγειακό, το νευρικό και το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι μύες και το σκελετικό σύστημα χρειάζονται επίσης μαγνήσιο για να λειτουργήσουν σωστά. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί χρησιμοποιούν το μαγνήσιο για να ενισχύσουν την αναπνευστική λειτουργία, την υγεία της καρδιάς και τη μείωση των προεμμηνορροϊκών συμπτωμάτων. Ποσότητα ίση με ¼ του φλιτζανιού παρέχει περισσότερο από το 25% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης μαγνησίου. Με τον τρόπο αυτό προστατεύεται ο εγκέφαλος, η καρδιά, οι μύες και πολλά άλλα!

4. Ενισχύουν τη θετική διάθεση

Υπάρχει ένα πρόσθετο πλεονέκτημα στο μαγνήσιο που υπάρχει στους ηλιόσπορους, κι αυτό είναι ότι ενισχύουν τη θετική διάθεση. Περισσότερα από 100 χρόνια πριν, χορηγούνταν θειικό μαγνήσιο σε ασθενείς που έπασχαν από κατάθλιψη. Η αποτελεσματικότητα καθώς και η ασφάλειά του, το κατέστησαν μια πολύτιμη λύση. Σήμερα, το μαγνήσιο παίζει σημαντικό ρόλο στις ομοιοπαθητικές θεραπείες για την ψυχική υγεία.

5. Περιέχουν σελήνιο: ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό και εξαιρετικό για την υγεία του θυρεοειδούς

Οι ηλιόσποροι περιέχουν σελήνιο, ένα απαραίτητο θρεπτικό συστατικό. Σε μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι παίζει ρόλο στην αντιοξειδωτική δράση και συμβάλλει στη μείωση της ερυθρότητας και του οιδήματος στο σώμα. Προσφάτως αναγνωρίστηκε επίσης για τον σημαντικό του ρόλο του στον μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών. Το σελήνιο είναι επίσης γνωστό για την ικανότητά του να βοηθά την επισκευή του DNA στα κατεστραμμένα κύτταρα.

Πως να καταναλώσετε τους ηλιόσπορους

Ο καλύτερος τρόπος για να καταναλώσετε τους ηλιόσπορους είναι ανάλατοι και ωμοί. Επίσης, μπορείτε να τους προσθέσετε σε σαλάτες και άλλα φαγητά εάν το προτιμάτε. Φυσικά, μπορείτε πάντα να τους προσθέσετε ως συστατικό πολλών φαγητών συμπεριλαμβανομένου και του ψωμιού. Λάβετε ωστόσο υπόψη, ότι η υψηλή θερμοκρασία καταστρέφει πολλά από τα συστατικά του.

Διαβάστε επίσης: Οι καταπληκτικές ιδιότητες του κολοκυθόσπορου και του ηλιόσπορου

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Τα Ορυκτά της Ελλάδος και η χρήση τους σε εικόνες

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η κατασκευή Η/Υ απαιτεί 10 φορές το βάρος του σε ορυκτά καύσιμα και χημικές ουσίες 
Οθόνες PC: τα ορυκτά που χρησιμοποιούνται είναι: σπάνιες γαίες, χαλαζίας, κοβάλτιο, νικέλιο, ασήμι, μόλυβδος, σελήνιο, τελλούριο κ.ά. 
TV: χρησιμοποιούνται 35 ορυκτά. Για την κατεργασία των οθονών τους, χρησιμοποιείται κίσσηρις (ελαφρόπετρα)
Μπαταρίες τηλεκοντρόλ: διοξείδιο του μαγγανίου που παράγεται από το ορυκτό πυρολουσίτη
Για την κατασκευή ενός σπιτιού απαιτούνται 60 τόνοι ασβεστόλιθου, πάνω από 200 τόνοι βιομηχανικών ορυκτών, πάνω από 50 τόνοι πετρωμάτων (μάρμαρα, γρανίτες, πλακάκια), χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα ορυκτά που συμμετέχουν σε όλα τα μεταλλικά μέρη της οικοδομής (σίδερο, χαλκός, αλουμίνιο κλπ.)
Σε ένα αυτοκίνητο:
• 15.000 μέρη και στοιχεία κατασκευάζονται από ορυκτές ύλες
• Χρησιμοποιούνται 100-150 κιλά βιομηχανικών ορυκτών (τζάμια, ελαστικά, πλαστικά, τα σύνθετα υλικά, για τα χυτά μέρη και τους καταλύτες)
• Χρησιμοποιείται ένας τόνος μετάλλων (αλουμίνιο, σίδηρος,νικέλιο, μολυβδένιο, χρώμιο,μόλυβδος, μαγνήσιο)
Ορισμένα από τα σημαντικότερα ορυκτά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός αυτοκινήτου είναι:
• ορυκτά σιδήρου: λεμωνίτης, αιματίτης.
• Λατερίτης (ορυκτό νικελίου), βωξίτης (ορυκτό αλουμινίου), μαγνησίτης, χρωμίτης, μολυβδενίτης
• Βολφραμίτης,φωσφορίτης, μπεντονίτης, χαλαζίας, σπάνιες γαίες (βαναδινίτης) κ.ά.
Στα κινητά χρησιμοποιούνται τουλάχιστον 40 ορυκτά. Ένα κινητό τηλέφωνο απαιτεί: υψηλής καθαρότητας χαλαζία, πυρίτιο, νεοδύμιο, λανθάνιο, αρσενίδιο του γαλλίου, χαλκό, ενώσεις μαγνησίου, μικρές ποσότητες χρυσού, παλλαδίου και λιθίου, άργυρο, βολφράμιο, πολλά άλλα ορυκτά όπως και προϊόντα που παράγονται από επεξεργασία πετρελαίου.
Βασικά ορυκτά των οποίων τα κατεργασμένα ή καθετοποιημένα προϊόντα χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία ή τη βιομηχανία καλλυντικών είναι: Βωξίτης, λευκόλιθος, μαγνησία, μπεντονίτης, βαρύτης, γύψος, καολίνης,ανθρακικό ασβέστιο.
Στο ηλεκτρικό σίδερο χρησιμοποιούνται: Μίκα στη μόνωση, ορυκτά χαλκού (χαλκοπυρίτης, μαλαχίτης,αζουρίτης) στα χάλκινα σύρματα, χουντίτης- υδρομαγνησίτη στο περίβλημα καλωδίων(επιβραδυντικά πυρός), υδροξείδιο του αργιλίου στα καλώδια, υδροξείδιο του μαγνησίου (λευκόλιθος) στις ηλεκτρικές αντιστάσεις.
Τεράστιες ποσότητες από χαλίκι, άμμο και τσιμέντο απαιτούνται για την κατασκευή δρόμων, και γενικά μεγάλων τεχνικών έργων. Για κάθε χιλιόμετρο εθνικής οδού χρειάζονται 30.000 τόνοι ορυκτών (σε αδρανή και τσιμέντο)
Αντιολισθηρός τάπητας στους δρόμους: διαβάσης, γρανίτης κ.ά.
Διαγράμμιση δρόμων: γυάλινα σφαιρίδια (χαλαζίτης), χαλαζιακή άμμος, διοξείδιο του τιτανίου ή χριστοβαλίτης για υψηλή λευκότητα.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Θεόδωρος δε Χελδράιχ (Theodor von Heldreich): Ο Γερμανός βοτανολόγος που έζησε και εργάστηκε στην Ελλάδα για 50 χρόνια

🌿🍀🍁🌿🍀🍁
O Theodor Heinrich Hermann von Heldreich (Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ ή όπως ο ίδιος υπογράφει τα ελληνικά του συγγράμματα, Θεόδωρος δε Χελδράιχ) γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1822 στη Δρέσδη και πέθανε, σε ηλικία 80 ετών, στις 7 Σεπτεμβρίου 1902 στην Αθήνα.
Ήταν Γερμανός βοτανολόγος που έζησε και εργάστηκε στην Ελλάδα για 50 χρόνια περίπου. Σε αυτή τη μακριά περίοδο συνέβαλλε στη βοτανική εξερεύνηση της θετής πατρίδας του όσο κανείς άλλος, πριν ή μετά. 
Η επίσημη συντομογραφία του ονόματός του στη βοτανική είναι "HELDR".
Αρχικά σπούδασε φιλοσοφία στο Φράιμπουργκ αλλά τον κέρδισε η βοτανική που σπούδασε αργότερα στο Μονπελιέ και στη Γενεύη.
Αφού περιηγήθηκε σε Σικελία, Ιταλία, Ελλάδα, Μικρά Ασία και Κρήτη εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα το 1851, όπου και έζησε μέχρι το θάνατο του. 
Παντρεύτηκε το 1855 τη Σοφία Κατακουζηνού, κόρη του Ι. Κατακουζηνού και εγγονή του Έλληνα λογίου και πατριώτη Κωνσταντίνου Κούμα. Aπέκτησε μαζί της δύο κόρες, την Καρολίνα και την Ιωάννα.
Διετέλεσε επιμελητής του Βοτανικού κήπου της Αθήνας για 50 χρόνια καθώς και διευθυντής του μουσείου φυσικής ιστορίας.
Κενταύρεια του Χελδράιχ (Centaurea heldreichii). 
Είναι φυτό που ανήκει στη Τάξη Asterales και στην Οικογένεια Compositae.

Aνακάλυψε 7 νέα γένη φυτών και 700 είδη, τα 70 από τα οποία φέρουν το όνομά του, όπως για παράδειγμα το περίφημο ρόμπολο το οποίο ονομάστηκε Pinus heldreichii προς τιμήν του.

Το ρόμπολο, ή λευκόδερμη πεύκη (επιστημονική ονομασία Pinus heldreichii- Πεύκη του Χελδράιχ, συν.Pinus leucodermis), είναι είδος πεύκου που απαντάται στα μεγάλα υψόμετρα, πάνω από τα 1500 μέτρα. Ζει στην Βαλκανική χερσόνησο αλλά και τη νότια Ιταλία. Στην Ελλάδα βρίσκεται στα βουνά της Β. Πίνδου, & στον Όλυμπο (όπου και το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1851), σε άγονα και ορεινά εδάφη, σε αρκετά αντίξοες κλιματικές συνθήκες εκεί όπου τελειώνουν τα δάση μαύρης πεύκης ή ελάτης και είναι μόνιμα εκτεθειμένο στους κεραυνούς. Είναι είδος το οποίο συναντάμε σποραδικά και δεν σχηματίζει εκτεταμένα δάση. 
Σταδιακά, από το 1856 μέχρι το 1896, δημοσίευσε 13 τόμους για τα φυτά της Ελλάδας (Herbarium Graecum Normale).
Δημοσίευσε πάνω από 70 εργασίες σχετικές με την ελληνική χλωρίδα σε σοβαρά επιστημονικά περιοδικά της Ελλάδας και του εξωτερικού, οι οποίες αναφέρονται στο έργο του Halacsy Conspectus Florae Graecae (1901-1904).
Μαζί με τον Θεόδωρο Ορφανίδη ήταν οι θεμελιωτές της σύγχρονης βοτανικής επιστήμης στην Ελλάδα.
Το έργο του εξυμνείται από τον στενό του συνεργάτη, τον Ελβετό βοτανολόγο Pierre Edmond Boissier (Πιέρ Εντμόν Μπουασιέ) στο έργο του Flora Orientalis (1872).
Ένα τμήμα της συλλογής του με φυτά της Ελλάδας βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο (the Natural History departments’ collection of the British Museum).

Το καλοκαίρι του 1851, εξερεύνησε τον Όλυμπο, που βρισκόταν τότε ακόμη στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
αποκτήστε το εδώ
Heldreich & Αρχαιολογικό Ινστιτούτο
Στο άρθρο «Η ύστατη συνεδρία του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου» της εφημερίδας «Νέα Εφημερίς» που δημοσιεύτηκε στις 23-03-1889, ο Ν. Πετρής γράφει για μια ομιλία που έκανε ο Heldreich και στην οποία συνδέοντας τη βοτανική με την Αρχαιολογία αποκάλυψε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες εμπνεύστηκαν τα μοτίβα των κορινθιακών κιονόκρανων από δύο είδη της ακάνθου.

Παρακάτω το σχετικό απόσπασμα:
«Σήμερον εγένετο η τελευταία εν τη αρχαιολογική περιόδω του έτους τούτου συνεδρία του αρχαιολογικού Ινστιτούτου.……..Μετ’ αυτόν ο δόκιμος διφήτωρ της φυσιογραφίας κ. Θ. Χελδράϊχ απήγγειλεν ακρόαμα, όπερ διήγειρε το διάφορον πάντων των επί το αυτό συνειλεγμένων. Επραγματεύθη δήλον ότι θέμα ικανώς σπάνιον εις το είδος αυτού, ήγουν εξήτασε την άκανθον ως κόσμημα αρχιτεκτονικόν επιχαρίτως συνδέσας την αρχαιολογίαν προς την φυτολογίαν. Διά δε της αμφιλαφούς πολυμαθείας άμα και σαφηνείας απέδειξεν ο κ. Χελδράϊχ ότι πρότυπον των κοσμημάτων θεωρητέα εισί δύο είδη ακάνθου α) η αγρία άκανθος (acanthus spinosus), η διαφερόντως ελληνική και β) η απαλή άκανθος (acanthus mollis), η άνευ δηλ. ακανθών, η ιδίως ιθαγενής εν Ιταλία. Και πραγματικώς επί των κορινθιακών κιονοκράνων παρατηρούνται δύο τύποι κοσμημάτων, άτινα αναφέρονται εις τα προειρημένα δύο είδη της ακάνθου. Εμνημόνευσε δε ο αγορεύων ότι ο Καλλίμαχος κατά τον Βιτρούβιον εγένετο ευρετής του κορινθιακού αυτού κιονοκράνου παρατηρήσας εν Κορίνθω κάλαθον επί τάφου παρθένου, περιειλιγμένον φυτοίς ακάνθου.»

Heldreich & Δαρβίνος
Στις αρχές του 1878, ο Heldreich θέλησε να πληροφορήσει τον μεγάλο φυσιοδίφη Δαρβίνο για την πρώτη μετάφραση έργου του στην ελληνική γλώσσα. Του έστειλε λοιπόν την παρακάτω επιστολή:
«Ίσως θα σας ενδιέφερε να δείτε την πρώτη μετάφραση στα νέα ελληνικά ενός έργου σας και γι΄ αυτό σας στέλνω σήμερα το φύλλο του οικογενειακού περιοδικού “ΕΣΤΙΑ”, στο οποίο θα βρείτε τη μετάφραση του χαριτωμένου άρθρου “Βiographische Skizze eines kleinen Κindes”, που διάβασα με τόσο ενδιαφέρον στο περιοδικό “ΚosmosΙ”, τεύχος 5. Είναι, όπως ήδη το είπα, η πρώτη φορά που κείμενό σας μεταφράζεται κατά λέξη στα ελληνικά. Ο μεταφραστής είναι ένας νέος κρητικός γιατρός, ο δρ Σ. Μηλιαράκης, ένας από τους θαυμαστές και ενθουσιώδεις οπαδούς σας, οι οποίοι είναι αρκετά σπάνιοι στην Ελλάδα. Δεν είναι εντελώς απαλλαγμένο κινδύνου και χρειάζεται αρκετό ηθικό θάρρος για να ομολογεί κανείς και να αποδέχεται τις αρχές σας σε αυτή τη χώρα, όπου ακόμη βρισκόμαστε υπό το κράτος του δογματισμού. Πρέπει να προετοιμαστούν τα πνεύματα βαθμιαία και με προφύλαξη, μολαταύτα η Αλήθεια θα θριαμβεύση ακόμη κι εδώ, και πρέπει να ελπίζουμε ότι η μέρα δεν θα ΄ναι και πολύ μακρινή».
Ο Δαρβίνος απάντησε στον Heldreich και τον παρακάλεσε να διαβιβάσει τις ευχαριστίες του στον Σπ. Μηλιαράκη. Στο έργο του ακαδημαϊκού Κ. Κριμπά «Θραύσματα κατόπτρου» περιέχεται η σχετική αλληλογραφία.
🌿🍀🌿🍀🍁🌿🍀🌿🍀
Οι πληροφορίες που βρίσκονται στις παραγράφους περί Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και Δαρβίνου αντλήθηκαν από το άρθρο της Σοφίας Ριζοπούλου στο περιοδικό Αιγιναία με τίτλο "Theodor Von Heldreich (Θεόδωρος Χελδράιχ)". Το πλήρες άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Βιβλιογραφικές αναφορές άρθρου (References)
Για το άρθρο αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι παρακάτω πηγές:Ριζοπούλου, Σοφία. "Theodor Von Heldreich (Θεόδωρος Χελδραιχ)." Αιγιναία 17 (2009): 76-80. Libre. Web. 4 Feb. 2015. .Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ." Βικιπαίδεια. N.p., n.d. Web. 04 Feb. 2015.
Χελδράϊχ Θεόδωρος. Digital image. Πανδέκτης. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, n.d. Web. 4 Feb. 2015. .

🌿🍀🌿🍀🍁🌿🍀🌿🍀

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Χιονοδόξα η Νανώδης

scilla nana
Ο υάκινθος του Νίκανδρου


Μικρό ενδημικό φυτό, με εκτυφλωτικά γαλάζια άνθη, έχει αυτό το όμορφο όνομα γιατί προβάλει συχνά μέσα από το χιόνι.
Το φυτό είναι βολβώδες με άνθη κυανόλευκα και το συναντάμε στην αλπική ζώνη των Κρητικών βουνών.
To μικρό αυτό φυτό έχει "ξαναβαπτιστεί" .
Η σημερινή ονομασία του είναι scilla nana ενώ οι παλιές ονομασίες του είναι:
Chionodoxa nana - chionodoxa cretica - scilla cretica - chionodoxa forbesii-nar.idaea.scilla albescens

Scilla sp.
Familia botánica: Liliaceae
ὑάκινθος· [οἱ δὲ Ἑλικωνιάς, οἱ δὲ πορφυρανθές, Ῥωμαῖοι βάκκουμ, οἱ δὲ οὐακκίνιουμ.] φύλλα ἔχει ὅμοια βολβῷ, καυλὸν σπιθαμιαῖον, λεῖον, λεπτότερον μικροῦ δακτύλου, χλωρόν, κόμην ἐπικειμένην κυρτήν, ἄνθους πλήρη πορφυροειδοῦς, ῥίζαν καὶ αὐτὴν ἐμφερῆ βολβῷ, ἥτις σὺν οἴνῳ καταπλασθεῖσα λευκῷ ἐπὶ παίδων ἀνήβους τηρεῖν πεπίστευται· ἵστησι δὲ καὶ κοιλίαν καὶ οὖρα ἄγει ποθεῖσα καὶ φαλαγγιοδήκτους ὠφελεῖ. ὁ δὲ καρπὸς στυπτικώτερος ὢν καὶ αὐτὸς κοιλιακοὺς ὠφελεῖ, ἴκτερόν τε ἀποκαθαίρει σὺν οἴνῳ πινόμενος.

dioscorides

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η κρυσταλλίνα Νάξου και ο ιστορικός Κυνίδαρος!


Αρχαίοι  Κούροι Νάξου : ημιιτελή αγάλματα που παρίσταναν γυμνό νέο άνδρα σε υπερφυσικό μέγεθος  και χρονολογούνται γύρω στο 500-600 πΧ. Είναι η εποχή που οι ευγενείς παραγγέλνουν μνημειώδη έργα που επιβάλλονται με την αυστηρή δομή και το μέγεθός τους. Τα γλυπτά αποκτούσαν στο λατομείο χονδρικά το σχήμα τους και μεταφέρονταν χωρίς την τελική επεξεργασία για να μην υποστούν φθορές κατά την μεταφορά στον τελικό προορισμό. Φωτ. Π. Τζεφέρη
Μια ομάδα από πέντε βουνά κοντά στην περιοχή που είναι γνωστή ως Κυνίδαρος (ένα χωριό 400 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και 15 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης της Νάξου), παρείχε από τους αρχαίους χρόνους την πολύτιμη πρώτη ύλη στους τοπικούς τεχνίτες και μαρμαροτεχνίτες για τη δημιουργία έργων από μια ξεχωριστή και διάσημη για τα χαρακτηριστικά της, ποικιλία μαρμάρου, γνωστής ως Μάρμαρο Νάξου.

Σήμερα, τα λατομεία μαρμάρου που βουίζουν, σμιλεύοντας τις πανέμορφες λευκές πλάκες ασβεστόλιθου που αστράφτουν στον ήλιο, μαρτυρούν τη μεγάλη ιστορία του νησιού ως παραγωγού ενός από τα καλύτερα είδη ελληνικού μαρμάρου, έστω και αν πλέον αυτό το μάρμαρο παράγεται σε περιορισμένες ποσότητες.

Tα λατομεία μαρμάρου στη Νάξο, παρά τις στρεβλώσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα σε σχέση με τις αποθέσεις και τη διαχείριση των στείρων,  μαρτυρούν τη μεγάλη ιστορία του νησιού ως παραγωγού ενός από τα καλύτερα είδη ελληνικού μαρμάρου: Κρυσταλλίνα Νάξου, Φωτ. Π. Τζεφέρη
Στο κεντρικό λιμάνι του νησιού, με μια μόνο ματιά, θα δείτε μπροστά σας να συνυπάρχουν η αρχαία και η σύγχρονη παραγωγή μαρμάρου του νησιού: Περπατήστε κατά μήκος της παραλίας που οδηγεί στον Ναό του Απόλλωνα (6ος αιώνας π.Χ. ), πάνω στο νησάκι Παλάτια, και στα δεξιά θα δείτε ένα άγαλμα της Αριάδνης, έργο του 21ου αιώνα μ.Χ. Και τα δύο δημιουργήθηκαν με το ίδιο μάρμαρο ... με μερικές χιλιάδες χρόνια διαφορά.

Η Νάξος είναι γνωστή για τον πλούτο της σε αρχαίους μαρμάρινους ναούς, μνημεία και γλυπτά (πολλά από τα οποία διατηρούνται ακόμη και σήμερα). Λείψανα από τα έργα εκείνης της εποχής εμφανίζονται σε όλο το νησί, τεκμηριώνοντας στον σύγχρονο κόσμο τη σημαντική συμβολή των ναξιώτικων μαρμάρων, καθώς και τη δεξιοτεχνία που είχε αναπτυχθεί στον Κυκλαδικό (και Πρωτοκυκλαδικό) πολιτισμό.

Η έμπνευση και δεξιοτεχνία συνεχίζεται σήμερα με τους σύγχρονους καλλιτέχνες.

Ευρήματα από τα κυκλαδικά ειδώλια, θραύσματα και γλυπτά - από την 5η χιλιετία π.Χ. – εκτίθενται σε μουσεία στη Νάξο και σε όλο τον κόσμο. Μαρμάρινοι είναι και οι γιγάντιοι σε μέγεθος Κούροι και τα αρχαία ιερά του Διονύσου, του Απόλλωνα και της Δήμητρας, που στέκονται στα ίδια σημεία που χτίστηκαν.

Ο δρόμος προς τα σύγχρονα λατομεία μαρμάρου άνοιξε επίσημα στα τέλη του 1950. Καθώς η μπουλντόζα όργωνε το έδαφος για να ανοίξει έναν νέο δρόμο και να συνδέσει τη Χώρα της Νάξου με το χωριό Κυνίδαρος, συναντήθηκε με το κοίτασμα του μαρμάρου.

Υπάρχουν διάφορα χαρακτηριστικά που κάνουν το μάρμαρο της Νάξου μοναδικό.Πρώτα απ’ όλα η λάμψη του (κρυστάλλωση), το καθιστά ένα από τα πιο δημοφιλή. Είναι λιγότερο πορώδες από τα άλλα είδη, έτσι είναι πιο ανθεκτικό και λιγότερο επιρρεπές σε λεκέδες από διαρροές (αν η διαρροή, φυσικά, απομακρυνθεί σε εύλογο χρόνο). Το μάρμαρο χρησιμοποιείται για διάφορες εσωτερικές και εξωτερικές διακοσμήσεις, όπως κεραμίδια, προσόψεις κτιρίων, δάπεδα, σκάλες και φυσικά, έργα τέχνης. Το μάρμαρο Νάξου αποτελείται από 2% χαλαζία και 98% ασβεστίτη. Έτσι εξηγείται η λαμπερή του εμφάνιση, που φαίνεται να αντανακλά το φως. Ένα τέλειο παράδειγμα είναι ο ναός της Δήμητρας στο Γύρουλα Σαγκρίου.

Η επίσημη εμπορική ονομασία του Μαρμάρου Νάξου είναι Κρυσταλλίνα Νάξου και υπάρχει σε τρεις κατηγορίες: Το λευκό είναι το κορυφαίο από τα τρία και καλύπτει 20 % της παραγωγής. Το ημίλευκο είναι το πιο εμπορικό και καλύπτει το 50% της παραγωγής και το γκρι, καλύπτει το υπόλοιπο 30 % της παραγωγής. Ενδιαφέρον είναι να σημειωθεί, σύμφωνα με τους ειδικούς στον τομέα , ότι σε αντίθεση με άλλα λατομεία, στη Νάξο το μάρμαρο εδράζεται σε κάθετη κλίση, σε αντίθεση με τη συνήθη οριζόντια κλίση.

Το βουνό ή οι εγκαταστάσεις των λατομείων που διαθέτουν το μάρμαρο Νάξου γύρω από την περιοχή του Κυνιδάρου είναι γνωστές ως: Σανιδάς (το παλαιότερο λατομείο, που βρίσκεται ακόμη σε λειτουργία), ο Ζας (δεν πρέπει να συγχέεται με το όρος Ζα), που στεγάζει τρία λατομεία, ο Μπολιμπάς (το μεγαλύτερο λατομείο, που είναι ορατό από τον δρόμο προς Κυνίδαρο ), τα Δύραχα και τα λατομεία Αμελαθίου και Σκαρέντζου (που είναι ανενεργά σήμερα).

Τα σύγχρονα λατομεία στον Κυνίδαρο είναι λίγα χιλιόμετρα (περίπου 7) από το αρχαίο λατομείο στο Φλεριό, δίπλα απ' το χωριό Μήλοι. Εκεί υπάρχει, εκτός από τους εγκαταλελειμμένους Κούρους, τόπος λατρείας των Γιγάντων 'Οτου και Εφιάλτη που ήταν προστάτες των λατόμων κατά την αρχαιότητα.

Οι περιορισμένες διαθέσιμες ποσότητες επιτείνουν την «ιδιαιτερότητα» του μαρμάρου της Νάξου. Είναι εύκολο να το καταλάβει αυτό κάποιος, βλέποντας ότι αυτό το μοναδικό σύμπλεγμα βουνών γύρω από την περιοχή έχει εκπληρώσει τη ζήτηση μαρμάρου εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Πηγή: www.naxos.gr, Μάρμαρο Νάξου: Από τα Βάθη της Γης στα Μουσεία του Κόσμου

[Επιμέλεια: Π. Τζεφέρης]
Ο ορυκτός πλούτος και η μεταλλευτική παρακαταθήκη της Νάξου
Γεωλογικό Mουσείο Απειράνθου Νάξου
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Μέδουσες στον Κορινθιακό - Τι πρέπει να προσέχετε!

"Πελάγια" τσούχτρα (pelagia nuctiluca)
Σε ανακοίνωση του ο Όμιλος Αυτοδυτών Λουτρακίου ενημερώνει τους λουόμενους στις παραλίες του Κορινθιακού κόλπου, σχετικά με τα μέτρα προφύλαξης από τις τσούχτρες και μέδουσες.

Όπως αναφέρουν, "λόγω των ευνοϊκών κλιματολογικών συνθηκών (αυξημένη θερμοκρασία θάλασσας, πρώιμη άνοιξη, μείωση των φυσικών εχθρών βλέπε δελφίνια, τόνοι, σκουμπρί, φάλαινες, θαλάσσιες χελώνες, κλπ) υπάρχει μια αυξημένη παρουσία από μέδουσες στις Ελληνικές θάλασσες.

Τα δυο είδη που συναντάμε στις θάλασσες του δήμου μας είναι η μέδουσα "Πελάγια" (pelagia nuctiluca) και η μέδουσα "Κοτυλόριζα" (cotylorhiza turberculata).
"Κοτυλόριζα"(cotylorhiza turberculata)

Από τα δυο είδη μόνο το πρώτο χαρακτηρίζεται ως τσούχτρα (τα πλοκάμια της φτάνουν και τα 5 μέτρα) και το τσίμπημα της είναι επώδυνο για τον άνθρωπο. 



ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ

🐋 
Σε περίπτωση οπτικής επαφής αποφεύγουμε το κολύμπι γιατί συνήθως ταξιδεύουν σε κοπάδια. 
🐋 

Σε περίπτωση επαφής απομακρύνουμε τα πλοκάμια από το δέρμα μας χρησιμοποιώντας λίγο χώμα από την παραλία, peeling, όχι με γυμνά χέρια και ποτέ με φρέσκο νερό. 
🐋 

Διάλυμα ξυδιού με νερό έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει. Κατόπιν χρησιμοποιούμε πάγο για μείωση της φλεγμονής και κατόπιν κάποια από τις αλοιφές για τσιμπήματα. 
🐋  

Αντί-ισταμινικά μόνο με συνταγή γιατρού. 
🐋  

Η ενόχληση λόγο της τοξίνης που εκτοξεύει παραμένει για αρκετές ημέρες. 
🐋  

Σε περίπτωση αλλεργικού σοκ επικοινωνούμε με γιατρό η νοσοκομείο. 
🐋 

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Toxins, ένας απλός τρόπος να εξουδετερωθεί το δηλητήριο της μέδουσας είναι η εμβύθιση του πάσχοντος μέρους του σώματος σε ζεστό νερό. 
🐋  

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν επισκόπηση (μετα-ανάλυση) σε περισσότερα από 2.000 άρθρα σχετικά με το τσίμπημα της μέδουσας και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η θερμότητα είναι ο πλέον αποτελεσματικός παράγοντας για να αντιμετωπιστεί ο πόνος, η φλεγμονή, η βλάβη των ιστών και τα άλλα συναφή συμπτώματα του τσιμπήματος. 
🐋 
Ο λόγος είναι ότι το δηλητήριο της μέδουσας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη θερμότητα, οπότε το ζεστό νερό το «απενεργοποιεί», δηλώνει η Κρίστι Γουίλκοξ από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης και μία εκ των συντακτών της μελέτης. 
🐋  Εάν το τσίμπημα βρίσκεται στο χέρι ή το πόδι, τότε το πάσχων άκρο πρέπει να εμβυθιστεί σε καθαρό ζεστό νερό (καλό είναι η θερμοκρασία του νερού να είναι αρκετά υψηλή, στο επίπεδο που μπορεί να γίνει ανεκτή) το συντομότερο δυνατό για τουλάχιστον 20 λεπτά. 
Ένα ζεστό μπάνιο/ντους είναι κατάλληλο στην περίπτωση που το τσίμπημα βρίσκεται στο στήθος, την πλάτη ή κάποιο άλλο μέρος του σώματος που είναι αδύνατο να εμβυθιστεί μεμονωμένα στο νερό 
Το φαινόμενο του υπερπληθυσμού στις μέδουσες είναι παροδικό και μειώνεται στην πορεία του καλοκαιριού. 
🐋🐋🐋

ΠΡΟΣΟΧΗ 
ΔΕΝ βγάζουμε ποτέ τις μέδουσες στην παραλία γιατί αποτελούν σημεία μόλυνσης και δυσοσμίας λόγο της αποσύνθεσης τους. 
Σημείωση 
Οι μέδουσες αποτελούν βασικό κρίκο στην διατροφική αλυσίδα των θαλάσσιων ειδών αφού καταναλώνουν πλαγκτόν και μετά καταναλώνονται από ψάρια. 
Μια φάλαινα καταναλώνει πάνω από 100 κιλά μέδουσες σε μια ημέρα.
🐋🐋🐋 
Φωτογραφίες από το αρχείο των "ΑΥΤΟΔΥΤΩΝ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ" 
Παρακαλούμε κοινοποιήστε την ανακοίνωση.